dot dot
เพราะรัก...จึงอภัย

 

เพราะรัก...จึงอภัย

                                                                                                                                        

                                                                                                                   เรียบเรียง รศ.ดร. โสรีช์ โพธิแก้ว

 

 

 

            งานจิตวิทยาการปรึกษาแฝงเร้นไว้ด้วยมิติแห่งการให้อภัยเสมอ ข้าพเจ้าชวนให้ลูกศิษย์ที่ปฏิบัติงานจิตวิทยาการปรึกษาระลึกอยู่เสมอว่าผู้คนที่ประสบกับความเจ็บปวดในจิตใจที่มาหาเรานั้นต้องการให้เราเข้าใจเขา ต้องการให้เรายืนอยู่เคียงข้างเขา หรือต้องการให้เราเข้าไปค้ำจุนหัวใจที่กำลังอ่อนแอของเขา เขาไม่ต้องการคำตำหนิ เขาไม่ต้องการคำประเมิน เขาไม่ต้องการคำวิจารณ์ เขาไม่ต้องการคำตักเตือน เขาไม่ต้องการคำแนะนำใดๆ นักจิตวิทยาการปรึกษาเองก็ไม่ใช่ผู้พิพากษาที่จะตัดสิน ไม่ใช่ตำรวจที่จะสอบสวนสืบสวนหาความผิด ไม่ใช่ครูที่จะสั่งสอน ไม่ใช่นักศีลธรรมที่จะกำหนดผิดชอบชั่วดี แต่นักจิตวิทยาการปรึกษา คือผู้ที่ศึกษาเรื่องชีวิต ศึกษาอย่างกว้างขวางและลึกซึ้งจนเข้าใจชีวิตและเข้าใจวิถีทางที่จะเอื้อให้ผู้คนได้เดินทางในชีวิตอย่างราบรื่น และยามใดเมื่อเดินสะดุดหกล้มซึ่งย่อมนำความเจ็บปวดให้เกิดขึ้นบทบาทของนักจิตวิทยาการปรึกษาก็คือการช่วยโอบอุ้มประคับประคองและเกื้อกูล ช่วยชำระบาดแผล ช่วยขจัดบาดแผล ฟื้นฟูพลังให้แข็งแรงและดำเนินชีวิตต่อไปได้อย่างสง่า 

 

            ข้าพเจ้าระลึกถึงการที่ลูกศิษย์คนหนึ่งได้นำกรณีมาปรึกษากับข้าพเจ้าเพื่อการดำเนินการแก้ปัญหาในเชิงการปรึกษาเชิงจิตวิทยาแก่บุคคลที่เผชิญกับปัญหาค่อนข้างหนักในชีวิต

 

            ลูกศิษย์ของข้าพเจ้าเป็นอาจารย์อยู่ที่โรงเรียนแห่งหนึ่งซึ่งนักเรียนมีปัญหาเรื่องยาเสพติดค่อนข้างมากเนื่องด้วยสิ่งแวดล้อมรอบๆ โรงเรียนเต็มไปด้วยปัญหาเรื่องนี้และมีผลสืบเนื่องเข้ามาถึงในโรงเรียน เพราะผู้คนที่นิสัยไม่ดีหาช่องทางที่จะกอบโกยผลประโยชน์จากนักเรียน และก็มีนักเรียนจำนวนไม่น้อยที่พลาดพลั้งเข้าสู่กระแสแห่งการกอบโกยผลประโยชน์อันเห็นแก่ตัวนั้น

 

            ลูกศิษย์ของข้าพเจ้าในฐานะอาจารย์มีความห่วงใยลูกศิษย์ของตนเองเป็นอย่างยิ่งจึงได้สร้างห้องเรียนพิเศษสำหรับเด็กที่มีปัญหาเรื่องยาเสพติดนั้น โดยตั้งชื่อห้องเรียนพิเศษหลังเลิกเรียนนี้ว่า ห้องเรียนครูแขก” (นามสมมติ) เพื่อหาช่องทางให้เด็กๆ ยุติความเกี่ยวข้องกับยาเสพติดโดยประยุกต์กระบวนการการปรึกษาเชิงจิตวิทยาเข้าช่วยรักษาและแก้ปัญหาเพื่อว่าเด็กๆ เหล่านั้นจะได้มีชีวิตที่ผ่องใสดีงามตามเดิม

 

 

 

            การได้ติดตามนักเรียนด้วยความห่วงใยในอนาคตของลูกศิษย์ทำให้ลูกศิษย์ของข้าพเจ้าได้เข้าไปรับรู้โลกของเด็กนักเรียนที่มีปัญหายาเสพติดและสัมพันธภาพของเด็กกับครอบครัวของเขา

 

            ฤทธิ์” (นามสมมติ) นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายคนหนึ่งเข้าร่วมโครงการห้องเรียนครูแขก แม้ลักษณะภายนอกโดยทั่วไปจะดูเรียบร้อยและสุภาพแต่แววตาแฝงไปด้วยความหม่นหมองอยู่ล้ำลึก ฤทธิ์ไม่ได้อยู่กับแม่ เพราะแม่ได้จากไปหลายปีแล้ว ปัจจุบันนี้ฤทธิ์อยู่กับพ่อ ซึ่งมีตำแหน่งเป็นเจ้าหน้าที่ของราชการที่ดูแลท้องที่ที่ทั้งพ่อลูกอาศัยอยู่  และพ่อก็มีชื่อเสียงไม่น้อยด้านดนตรีซึ่งพ่อรักมากเป็นชีวิตจิตใจ

 

            กีต้าร์เป็นของขวัญจากแม่ที่เป็นตัวแทนของแม่อยู่กับฤทธิ์ทุกวัน เมื่อคิดถึงแม่ฤทธิ์ก็จะเล่นกีต้าร์ซึ่งการเล่นกีต้าร์ก็ให้ความรู้สึกว่าแม่ยังอยู่ใกล้ๆ ฤทธิ์ และปลอบประโลมใจฤทธิ์ให้เดินไปข้างหน้าได้เสมอ

 

            และแม้ว่าแม่จะปกป้องรักษาฤทธิ์ไว้แค่ไหน และแม้ว่าพ่อจะมีอำนาจในการปกครองเพียงใดแต่ด้วยอำนาจของความชั่วร้ายที่แฝงเร้นอยู่รายรอบ ประกอบกับความไม่มั่นคงลึกๆ ในใจ ทำให้ฤทธิ์เข้าไปเกี่ยวข้องกับยาเสพติดในฐานะผู้เสพ นั่นเป็นการเริ่มต้นที่ฤทธิ์ไม่นึกไม่ฝันว่าจะทำให้ชีวิตของตนสลด หดหู่หม่นหมอง และตกต่ำอย่างที่สุด

 

            ฤทธิ์ถูกลงโทษอย่างรุนแรงเมื่อพ่อรู้ว่า ลูกคนเดียวของพ่อซึ่งเป็นความหวังอย่างยิ่งของครอบครัวที่จะสืบทอดชื่อเสียงและฐานะของวงตระกูลให้เจริญรุ่งเรืองเป็นประโยชน์ต่อสังคม ตกเป็นทาสของยาเสพติด และที่กระทบกระเทือนจิตใจของฤทธิ์อย่างรุนแรงที่สุดคือ กีต้าร์ที่เป็นสัญลักษณ์แห่งความรักชิ้นเดียวจากแม่ ถูกพ่อทุบทำลายแหลกสลายเพราะพ่อรู้สึกว่ามันเป็นตัวการที่ชักนำให้ฤทธิ์เข้าไปสู่อำนาจที่ชั่วร้ายที่ชักนำให้ฤทธิ์เสพยา และพ่อเองก็เก็บเครื่องดนตรีทั้งหมดที่มีอยู่ไว้ในตู้ ปิดกุญแจลั่นดานสนิท ประกาศเลิกเล่นดนตรีเพราะเคราะห์กรรมที่ลูกประสบได้ทำลายเสียงดนตรีในหัวใจของพ่อไปจนหมดสิ้น

 

            ฤทธิ์ถูกไล่ออกจากบ้าน นอนอยู่ตามวัด ป้ายรถเมล์ และตลาด พ่อซึ่งมีตำแหน่งใหญ่โตนั้นลั่นวาจาห้ามฤทธิ์กลับเข้าบ้านเด็ดขาด และตัดขาดฤทธิ์ออกจากความเป็นลูก เพราะลูกได้ทำความผิดใหญ่หลวง และทำความผิดหวังให้แก่พ่ออย่างที่สุด

 

            เมื่อฤทธิ์ได้ถ่ายทอดเรื่องราวที่เจ็บปวดเศร้าหมองของตนเองให้ครูฟังในกลุ่มการปรึกษาเชิงจิตวิทยา ทั้งครูและลูกศิษย์ก็กอดกันร้องไห้ในเรื่องเลวร้ายที่เกิดขึ้น และครูก็ได้นึกหาหนทางที่จะแก้ไขเรื่องร้ายที่เกิดขึ้นในลุล่วง

 

            ฤทธิ์นึกอยากกลับเข้าบ้านไหม?ครูถาม

 

            อยากครับ แต่ก็ไม่กล้าครับ

 

          เป็นยังไงล่ะคะครูถาม

 

            กลัวพ่อครับ

 

            เสียงของฤทธิ์ร้าวรานอารมณ์ล้ำลึก ครูเข้าใจแล้วว่าลึกเข้าไปในแววตาที่หม่นหมองนั้นมีจิตใจที่หม่นหมองเจ็บปวดรวดร้าวดำรงอยู่ กัดกร่อนจิตใจฤทธิ์อยู่ไม่เว้นแต่ละวัน

 

            แม้ฤทธิ์จะเห็นพ่อบ้างที่ตลาด และฤทธิ์ก็รู้ว่าพ่อก็เห็นฤทธิ์ แต่ฤทธิ์ก็รู้ว่าพ่อทำเป็นไม่เห็นฤทธิ์ เพราะพ่อได้ลั่นสัจจะวาจาตัดขาดจากฤทธิ์ และหลายๆ คนก็ได้ยินพ่อพูดเช่นนั้น และพ่อก็ต้องรักษาคำพูดของพ่อไว้อย่างสุดฤทธิ์สุดเดช เพื่อว่าพ่อจะได้เป็นนักปกครองที่ผู้คนรู้สึกเหมือนกับว่าเป็นนักปกครองที่เด็ดขาด และพ่อก็ได้รักษาความเด็ดขาดไว้อย่างมั่นคงบนความร่อนเร่พเนจรหาที่ซุกหัวนอนไปแต่ละวันอย่างยากลำบากของลูก

 

            การเข้าไปพบพ่อเป็นเรื่องยากเย็นแทบจะเป็นไปไม่ได้ เพราะพ่อกั้นตัวเองไว้ด้วยคำสัญญาที่ประกาศออกมาในที่สาธารณะตัดพ่อตัดลูก และห้ามลูกกลับเข้าบ้านไม่ว่ากรณีใดๆ แต่ด้วยความมุ่งมั่นพยายาม ครูของฤทธิ์ได้อาศัยบุคคลที่พ่อให้ความเคารพนับถือพาครูไปพบพ่อของฤทธิ์ในโอกาสและจังหวะที่เหมาะสม

 

            ครูของฤทธิ์ใช้เวลาหลายครั้งฟังพ่อดุด่า ประณาม ยืนยันคำพูดของตน ด้วยความอ่อนน้อมและเคารพในความเป็นตัวของตัวเองของพ่อ และด้วยการรับฟังด้วยหัวใจที่เข้าใจ และมุ่งมั่นจะนำพาให้ทั้งพ่อและลูกผ่านวันเวลาที่หม่นหมองและยากลำบากไปได้ และในที่สุดเมื่อครูของฤทธิ์ได้ถามพ่อว่า

 

            คิดถึงฤทธิ์ไหมคะ?

 

            คิดถึงครับพ่อตอบด้วยเสียงสั่นเครือและหยดน้ำตา

 

            ครูได้เล่าถึงความเสียใจและเศร้าหมองของฤทธิ์ให้พ่อฟัง ตลอดจนความพยายามของฤทธิ์ที่ได้ยุติตัวเองจากการเกี่ยวพันกับยาเสพติดแล้ว และครูได้กราบขอร้องพ่อให้ฤทธิ์ได้มีโอกาสพบกับพ่อด้วย

 

            ภาพที่ฤทธิ์กราบเท้าพ่อและกล่าวขอโทษพ่อ และพ่อพยักหน้ารับคำขอโทษ พร้อมกับน้ำตาเต็มหน้า และกอดฤทธิ์ เป็นภาพที่คนทั้งตลาดเสียน้ำตา ในท้องถิ่นเล็กๆ ที่ผู้คนมักคุ้นกัน ทำให้เรื่องราวที่เกิดขึ้นเป็นที่รับรู้ของทุกคนตั้งแต่ต้น และบทสรุปที่งดงามได้เกิดขึ้นในร้านกาแฟในตลาดซึ่งเป็นที่สาธารณะ โดยความพยายามให้เกิดขึ้นของครูผู้มุ่งมั่นเป็นภาพที่สะเทือนใจแก่ผู้คน และสร้างความโปร่งใจให้แก่ทุกคนที่ดำรงชีวิตอยู่ด้วยความดีงามในทำนองครองธรรม

 

            ฤทธิ์ได้กลับเข้าบ้านที่อบอุ่น เสียงดนตรีดำเนินขึ้นอีก ชีวิตผ่านจากความมืดมนมาสู่ความสว่างแจ่มใส

 

            เหตุการณ์ร้ายที่กลับกลายเป็นดีได้เช่นนี้มิใช่เพราะความรักหรอกหรือ? คนบางคนอาจหลงทางในชีวิต และจะสามารถกลับฟื้นคืนสู่หนทางที่ถูกต้องได้ก็ด้วยความรัก ท้องฟ้าที่แจ่มใสบางครั้งก็ถูกปกคลุมด้วยเมฆมืด ความรักก็เช่นเดียวกันที่บางครั้งถูกความเกลียดชัง ความเคียดแค้นพยาบาทปกคลุมอยู่เช่นกัน แต่ความรักย่อมชนะความเกลียดชังและความเคียดแค้นพยาบาทเสมอ ความเกลียดชัง ความเคียดแค้น ความพยาบาท เป็นของชั่วคราว แต่ความรักเป็นสิ่งยั่งยืน เช่นเดียวกับความแจ่มใสของท้องฟ้าที่เมฆมืดจะปิดบังความแจ่มใสนั้นก็แต่เพียงชั่วครู่ชั่วยามเท่านั้น

 

            ด้วยความรักของครูที่มุ่งมั่นในลูกศิษย์ ลูกศิษย์จึงได้รับการให้อภัยในความผิดพลาด และการได้รับการให้อภัยในสิ่งผิดพลาดย่อมนำให้เกิดความรู้สึกอยากเปลี่ยนแปลงตนเองโดยธรรมชาติ และการเปลี่ยนแปลงสู่สภาวะที่ดีงามจึงเป็นผลมาจากความรัก และเมื่อครูได้เผื่อแผ่ความรักไปยังพ่อผู้ถูกปกคลุมไว้ด้วยความโกรธและความผิดหวัง ความรักจึงดูดซับความรู้สึกฝ่ายร้ายเหล่านั้นให้สลายมลายไปจนความรักสามารถจะปรากฏตัวขึ้นมาดำเนินต่อไปได้

 

            ข้าพเจ้าซับน้ำตาตัวเองเมื่อฟังลูกศิษย์สรุปเรื่องราวให้ฟัง ข้าพเจ้าจับมือเขาแน่นเพื่อให้ความรักในใจของลูกศิษย์ได้แผ่เผื่อมายังหัวใจของข้าพเจ้าด้วย

 

            และแม้ว่าทุกวันนี้ลูกศิษย์ของข้าพเจ้าซึ่งมีหัวใจเต็มอิ่มด้วยความรักนั้นจะได้ละโลกนี้ไปอยู่กับพระผู้เป็นเจ้าบนสรวงสวรรค์แล้วก็ตาม แต่ความรักของเขายังปรากฏอยู่ในหัวใจของเราทุกคนที่มีส่วนร่วมในเรื่องราวที่เขียนด้วยหัวใจและน้ำตาอยู่เสมอ

 

 

 




บทความ

หลุมพรางทางความคิด article
เคล็ด (ไม่) ลับชนะความล้มเหลว article
งานหนัก ไม่ทำให้ใจหนัก แต่ใจหนัก ทำให้งานหนัก
ผิดพลาด ล้มเหลว เพื่อเติบโต article
อยู่ได้กับความเหงา article
ไม่มีใครสามารถหลีกเลี่ยงการเปลี่ยนแปลงได้ article
ฤดูกาลแห่งชีวิต 2
ศิลปะการใช้ชีวิต 2 article
ฤดูกาลของชีวิต article
ศิลปะการใช้ชีวิต article
งานคือการเปิดตนเองให้แก่โลก article
กลวิธีสร้างสุขในที่ทำงาน article
ความหวังคือพลังแห่งชีวิต article
ดูแลจิตใจ...เริ่มได้ด้วยตนเอง article
ดูแลจิตใจก่อนที่จะเสียศูนย์
What is Hermaneutic Phenomenology?
อดนอน...อาจตายได้?
กลัวการเปลี่ยนแปลงทำอย่างไรดี
ตอบคำถามคาใจ
เมื่อมนุษย์เกิดความขัดแย้ง
เมื่อบุคคลอยู่เป็นกลุ่ม
ฟื้นหัวใจให้เข้มแข็ง
ธรรมชาติและลักษณะของความขัดแย้ง
ทำอย่างไรจึงจะกลับไปเป็นแบบเดิม หรือดีกว่าเดิมได้อีกครั้ง?
ถึงแม้จะประสบเหตุการณ์เลวร้ายแต่เรายังสามารถสู้อยู่ได้ ทำไมล่ะ?
แตกต่างได้อย่างสร้างสรรค์
ความสุขคืออะไร
การเผชิญปัญหา
PTSD เมื่อเหตุการณ์ร้ายยังคงติดตราตรึง
เคล็ด (ไม่) ลับชนะความล้มเหลว
อยู่ได้กับความเหงา
ไม่มีใครสามารถหลีกเลี่ยงการเปลี่ยนแปลงได้



dot
บริการของเรา
dot
bulletบริการปรึกษาเชิงจิตวิทยาแบบรายบุคคล
bulletบริการปรึกษาเชิงจิตวิทยาแบบกลุ่ม
bulletบริการสายด่วนเยียวยาจิตใจ
bulletบริการอบรมเชิงปฏิบัติการ
bulletบริการห้องทดลองทางจิตวิทยา
bulletบริการแหล่งฝึกประสบการณ์วิชาชีพนักจิตวิทยาการปรึกษา
dot
อัตราค่าบริการของศูนย์
dot
bulletอัตราค่าบริการในช่วงเวลาทำการ
bulletอัตราค่าบริการในช่วงนอกเวลาทำการ




Copyright © 2012 ศูนย์สุขภาวะทางจิต. All Rights Reserved.